Hürriyetin Bayramı: 30 Ağustos!

Şimdi bakın aziz milletim… Bizim tarih dediğin öyle kuru kuruya yazılmış satırlar değil, alın teriyle, gözyaşıyla, canla kanla yazılmış destanlardır. İşte onlardan en büyüğü de 30 Ağustos’tur. Bugün öyle sıradan bir gün değildir. Bugün, milletin “ben varım, ben özgürüm, ben boyun eğmem” diye haykırdığı gündür.

Düşünün bir, yıl 1922. Ülke darmadağın, yoksulluk diz boyu, köylerde tencereler kaynamıyor. Ama milletin iman dolu göğsü var, Mustafa Kemal gibi bir komutan var, yürekli analar, yiğit delikanlılar var. İşte 26 Ağustos’ta başlıyor Büyük Taarruz, dört gün dört gece durmadan devam ediyor. 30 Ağustos’a gelindiğinde ise Dumlupınar’da düşman darmadağın ediliyor. O gün, sadece bir savaş kazanılmadı. O gün, bu milletin makûs talihi yenildi.

Bakın, biz bazen unutur gibi oluyoruz. “Eee ne var yani, bayram işte” deyip geçiyoruz. Oysa o günün anlamını yüreğimizde hissetmezsek, nefes aldığımız bu özgür havanın kıymetini bilemeyiz. Eğer 30 Ağustos olmasaydı, bugün belki de kendi bayrağımız göklerde dalgalanmaz, kendi dilimizde türküler söyleyemezdik.

Halkımız boşuna dememiş: “Vatan için ölmek de var, yaşamak da…” O günün kahramanları canlarını verdi ki biz bugün hür yaşayalım. Köydeki Ayşe teyze sırtındaki çocuğunu komşuya bırakıp cepheye mermi taşıdı. Hasan çavuş daha bıyığı terlemeden şehit düştü. Mustafa Kemal Paşa sabahlara kadar uyumadan plan yaptı. Yani bu zafer, sadece askerlerin değil, topyekûn milletin zaferidir.

30 Ağustos bize şunu öğretir: Bu millet diz çökmez! Bu milletin özgürlüğünü kimse zincire vuramaz! Çünkü bizim damarlarımızda akan kanda hürriyet aşkı vardır.

Şimdi soruyorum size: Bayrak dediğin sıradan bir bez midir? Değildir! Bayrak, şehidin kanıdır, gazinin nişanıdır, milletin onurudur. Vatan dediğin kuru bir toprak mıdır? Değildir! Vatan, anaların dualarıdır, çocukların gülüşüdür, toprağın altındaki ecdattır. İşte 30 Ağustos, bütün bunların anlam bulduğu gündür.

O yüzden gençler… Sakın ola ki bu günü sadece tatil sanmayın. Bayrağınızı alıp meydanlara çıkın, İstiklâl Marşı’nı yürekten okuyun, atalarınıza minnetinizi gösterin. Çünkü onlar olmasaydı, biz olmayacaktık.

Atatürk’ün o veciz sözünü unutmayın: “Zafer, zafer benimdir diyebilenindir.” İşte 30 Ağustos, inananların zaferidir. Siz de hayatta neyle uğraşırsanız uğraşın, bu sözü aklınızdan çıkarmayın.

Son sözüm şu: 30 Ağustos, sadece geçmişin değil, geleceğin de bayramıdır. Çünkü bir millet geçmişine sahip çıkmazsa, geleceğini de kuramaz. Bizim görevimiz, atalarımızın mirasını korumak, bu güzel vatanı daha ileriye taşımaktır.

Ne mutlu Türk’üm diyene!

Zafer Bayramımız kutlu olsun!