Antalya’da Yeni Yıl Coşkusu

Antalya bu yıl yeni yıla bir başka girdi. Hani derler ya “şehir uyumadı” diye, aynen öyle oldu. Sahilinden meydanına, caddesinden ara sokağına kadar her yerde bir hareket, bir heyecan vardı. Hava da Antalyalıyı kırmadı; ne ayaz, ne yağmur… Sanki o da “Yeni yıla keyifli girin” dedi.

Akşam saatlerinden itibaren insanlar yavaş yavaş dışarı döküldü. Kimi ailesiyle, kimi arkadaş grubuyla, kimi de tek başına ama yüzlerde hep aynı ifade: umut. Kordon boyunda yürüyenler, Konyaaltı’nda sahile inenler, Kaleiçi’nde adım atacak yer bırakmayan kalabalık… Herkesin derdi tasası bir geceliğine rafa kalktı. O kredi kartı borcu, o iş stresi, o “yarın ne olacak” sorusu… Hepsi bir kenarda kaldı. Saatler ilerledikçe müzik sesleri yükseldi, kahkahalar çoğaldı.

Kaleiçi desen başlı başına bir dünya. Daracık sokaklarda renkli ışıklar, barlardan taşan müzik, elinde içeceğiyle “iyi seneler” diye tanımadığına bile sarılan insanlar… Orada kimse kimseyi tanımaz ama herkes birbirini anlar. Çünkü o gece herkes aynı dile konuşur: yeni yıl dili. “Bu yıl güzel olsun”, “Sağlık olsun gerisi gelir”, “Yeter ki huzur olsun”… Duyduk mu bunları? Duyduk. Hem de defalarca.

Saatler 12’ye yaklaşırken meydanlarda kalabalık daha da sıklaştı. Telefonlar hazır, kameralar açık. Geri sayım başladı mı, işte o an Antalya tek yürek oldu. On, dokuz, sekiz derken herkes saydı, çocuklar bağırdı, gençler zıpladı, büyükler gülümsedi. Ve sıfır! Havai fişekler gökyüzünü renkten renge boyadı. Denizin üstünde patlayan ışıklar ayrı güzeldi. Sanki gökyüzü de Antalyalıya selam çaktı.

Ama bu iş sadece eğlenceyle bitmedi. Bir de işin emek tarafı var. O gece herkes eğlenirken birileri çalıştı. Polis, zabıta, sağlık ekipleri, temizlik işçileri… Sabaha kadar ayakta kalanlar oldu. Sabahın ilk ışıklarında sokakları tertemiz yapanlar, “kimse fark etmez ama biz işimizi yapalım” diyenler… Onlara da bir teşekkür borcumuz var. Çünkü şehir onların emeğiyle nefes alıyor.

Yeni yılın ilk saatlerinde dikkat çeken bir şey daha vardı: İnsanların birbirine daha nazik olması. Trafikte korna daha az çaldı, sokakta itiş kakış daha az oldu. Herkes bir tık daha sabırlıydı. Keşke bu halimiz yıl boyu sürse dedirten cinsten. Demek ki istesek oluyor. Demek ki gerginliği, öfkeyi bir kenara bırakmak mümkün.

Antalya zaten güzel şehir. Deniziyle, güneşiyle, insanıyla… Ama böyle gecelerde bir başka güzel oluyor. Çünkü bu şehir sadece turistlerle değil, kendi insanıyla da yaşıyor. Gençler eğleniyor, yaşlılar balkonundan izliyor, çocuklar havai fişek sayıyor. Herkesin yeni yıldan beklentisi farklı ama dileği ortak: Daha iyi bir hayat.

Şimdi yeni yıl geldi. Takvim değişti ama hayat aynı yerden devam ediyor. Yine işe gideceğiz, yine faturalar gelecek, yine koşturacağız. Ama belki biraz daha umutla. Belki biraz daha gülerek. Antalya’nın o geceki coşkusu bize şunu hatırlattı: Ne olursa olsun, birlikte olunca güzeliz. Paylaşınca hafifliyor yükümüz.

Yeni yıl hepimize sağlık getirsin, huzur getirsin. Antalya’nın güneşi hiç eksik olmasın, yüzler hep gülsün. Bir gecelik coşkuyu alıp 365 güne yayabilirsek, işte o zaman gerçekten “iyi yıllar” demiş oluruz.