Yağmur, merhamet, vicdan

Bir haftayı geçti sağanak yağmur üzerimize yağmaya devam edeli. Koşarak hızla evlerimize iş yerlerimize gidebilmenin çabası içerisinde bulunduk çoğumuz. Dışarda yatan Bi Mekancı insanlarımızı unutmadık. Onlara sıcak çorba yemek, güven ve huzurla uyuyacakları sıcak yataklar sağlandı.

Biz bu ülkenin vatandaşları olarak vicdan, merhamet duygularımızı hiçbir zaman yitirmedik. Bi Mekancı vatandaşlarımız dışında sokak da yaşayan sevimli dostlarımızı da yağan yağmurda onların sığınabilecekleri alanlar bulup bulamadıklarını bilemiyoruz. Horlanan, yüzüne bakılmayan, sokak da bulunduğu için ön yargılı yaklaşılan canlarımız.

Onların bakışlarında ki anlam ve mana, onların hissettikleri ve düşündükleri yok mu sanıyor sunuz ? Tıpkı Bi Mekan vatandaşlarımızın sokaklarda kaldığı ve yardım elinin uzanmasını bekleyen duygular gibidir sokakta yaşayan sevimli dostlarımız. Ülke olarak vicdanımızı yitirdiğimizi sanmıyorum. Ülke olarak merhametimizin yok olduğunu aklımın ucuna bile getirmiyorum.

Hatırlayın bundan iki yıl önce yerel yönetimler sevimli dostlarımızın beslenmesi ve özel su kaplarını kentin dört bir yanına yerleştirmekteydi. Boy boy fotoğraflar veriyor, sevimli dostlarımızın yanında olduklarını ve bağlılıklarını dile getirmekteydiler. Göstermelik miydi? Ne oldu da şimdi sokakta yaşayan sevimli dostlarımız bir den istenmeyen canlılar oldu.

Keşke sokakta yaşayan sevimli dostlarımız için de eksi derecelerde, yağan sağanak yağmurlarda,  onların da sığınabileceği oteller, pansiyonlar da sıcak mama, sıcak yatak imkanı sunulsa . Ve bunu bilen gören sevimli dostlarımız bu felaket günlerinde bu yapıların kapısına kendi ayakları ile gelse. Mümkün değil mi diyorsunuz. Siz öyle sanın Fransa’dan çıkıp İtalya’ya 250 km yol katedip sahiplerine ulaşan kedinin haberi için ne düşünüyorsunuz ? Onlar her şeyin farkında ve hissetmektedirler. Vicdanlı, merhametli tüm memleket insanlarımıza bu hissiyatlarını kaybetmeden yaşam sürmelerini gönülden dilerim.