NEŞİDE ŞAHİN
Yerel basın… Gazetelerimiz, internet sitelerimiz, radyolarımız… Sessizce yok oluyor.
Kimi zaman maddi imkânsızlıktan, kimi zaman ilgisizlikten. Ama en çok da biz sahip çıkmadığımız için.
Artık elini sallasan haber sitesi… Herkesin cebinde akıllı telefon, herkesin elinde sosyal medya. Ama bir durup düşünelim… Ulusal medyada bizim mahallenin su sıkıntısını kim haber yapar? Köy yolundaki çukuru kim yazar? Pazardaki fiyat artışını, yerel esnafın isyanını, lise takımının başarısını kim haber yapar? Cevap net: Yerel basın.
Ama bakıyoruz, yerel basın can çekişiyor. Gazeteciler asgari ücretin bile altında çalışıyor, bir haber için sabahın köründe kalkıp akşam karanlığında eve dönüyor ama hâlâ “Neden haber olmuyoruz?” diye soruyoruz.
Kusura bakmayın ama artık herkesin bir aynaya bakma vakti geldi. “Abone Olsak Ne Olacak?” Demeyin!
Kahvede otururken memleketin gidişatını konuşmayı severiz. “Bu gazeteler de hep aynı, taraflı bunlar!” deriz. Belki haklıyız, belki değil ama dönüp şunu soralım: Biz kendi yerel basınımıza sahip çıktık mı ki şikâyet ediyoruz?
Yerel bir gazete yıllık abone bedeli ne kadar biliyor musunuz? Belki bir paket sigara parası kadar. Ama biz o parayı verip de o gazeteye abone olmayı düşünmüyoruz. "Zaten sosyal medyada her şey var" diyoruz. Halbuki oradaki bilgi kimin, kaynağı ne, doğru mu yanlış mı belli değil.
Oysa yerel basın haberi teyit eder, muhatabına sorar, olayın peşine düşer. Çünkü o haberi yanlış yazarsa, ertesi gün pazarda, fırında, camide hesap verir. Bizim içimizden biridir, kaçamaz. Bu yüzden yerel basın güvenilir basındır.
Bugün sahip çıkmazsak, yarın ararız. “Bu şehirde niye sesimizi duyan yok?” deriz. Ama iş işten geçmiş olur. Çünkü o sesimizi duyuranlar çoktan susturulmuş olur. Kalemleri kırılır, mikrofonları kapanır.
Bir gazete kapanınca sadece bir işletme kapanmaz; bir toplumun hafızası silinir. Geçmiş unutulur, bugün karanlıkta kalır, yarın belirsizleşir.
Unutmayın, yerel basın halkın aynasıdır. Biz ne kadar sahip çıkarsak, o da bizim sesimiz olur. Eğer biz susturulmak istemiyorsak, önce kendi sesimize sahip çıkmalıyız.